Majonezu czar i kosmiczne jaja

Majonez, ach ten majonez... Czym byłoby życie bez majonezu. Wielki Taeste Majonezu potwierdził, że marne byłoby to życie, a raczej jedzenie, ubogie podniebienie. V Olimpiada Kokotower dobiegła końca, koniec i delektowania się majonezem. Zwycięzcą został majonez marki W...y, który dość mocno zdeklasował swego konkurenta K...i. Wydawałoby się, że rywalizacja będzie bardziej zacięta. Okazuje się, że w majonezie najbardziej cenimy sobie smak, a cena, konsystencja, skład, opakowanie odgrywają mniejszą rolę. Większość smakoszy majonezowych nie zwraca uwagi na skład, bo po prostu pochłania swój ulubiony produkt. Majonez jadamy kilka razy w tygodniu, a najpopularniejszym daniem są jajka z majonezem i kanapki z majonezem, tudzież pasta jajeczna. Najchętniej kupujemy majonez w słoiku, a gdy zabraknie nam majonezu, to ratujemy się użyciem ketchupu lub sosami np. czosnkowym. Gdyby majonez miał super moc, to jaka by to była? Zamienianie każdej potrawy w „świąteczną” albo umiejętność ratowania przesuszonych kanapek. Tak, fakty są oczywiste, MAJONEZ RULEZ.

I przypomnienie klasyka. Majonez spożywany w umiarkowanych ilościach nie jest szkodliwy, ale ze względu na wysoką kaloryczność i dużą zawartość tłuszczu, nie powinien być stałym elementem diety. Jest niezdrowy w nadmiarze, podnosząc poziom cholesterolu, ciśnienie krwi oraz ryzyko otyłości. Najlepszym wyborem jest majonez domowy lub o krótkim, naturalnym składzie.

Najwięcej majonezu zjadła Kinga z klasy 3Gb - słoik XXL Majonezu z jaj od kur z wolnego wybiegu robi wrażenie. Majonezowym freakiem został Ernest z klasy 2G, który zaprezentował Majonez Dubajski, ciasto czekoladowe z majonezem i kremem czekoladowym, lody majonezowe i majonezową Milkę. Co tu dużo mówić: smacznego.

A teraz pora na rozstrzygnięcia w V Olimpiadzie Kokotower. Otóż w tym roku nie udało się pobić rekordu świata. Najwyższą wieżą zbudowała grupa 1 klasy... 1Ga! Gratulacje, wynik do 60 pięter, do wyrównania rekordu zabrakło 5 pięter. Najładniejsze kokopacki znieśli... Kinga z klasy 3Gb i Ernest z klasy 2G - widać mają monopol na jaja z majonezem. Warto dodać, że w tym roku powstało wiele ciekawych budowli. Wielki mur kokopackowy, wielki żółw, koko_kura i koko_castle - o tak, nasi maturzyści z klasy 5Gb zbudowali wielką fortecę - kokoRIPteca.

Dziękujemy wszystkim za udział w zabawie. Za wszystkie kokopacki, budowle, demolki tych budowli, walki na kokopacki i zakopywanie w kokopackach. Fajnie, że umiecie się bawić i się nie wkurzacie :)

Ale by nie obyło się bez gdakania, trzeba dodać, że prawdopodobnie była to ostatnia Olimpiada Kokotower... to zależy...

Relacje znajdziecie także na:

@whats_up_lelewel

graphicsnotdead.blogspot.com

instagram.com/kropatzevsky/

youtube.com/@kropatzevsky_rip_art

z graficznym kokoceniem
kropatzevsky_rip_art

Wektrorastrik jest fantastic - specjalnie dla grafików i tych, którzy chcą zrozumieć grafików

 To kolejny klip do utworu [Wektrorastrik jest fantastic] z płyty [Moc poligrafii].

https://www.youtube.com/watch?v=UXPomhgexc4

Specjalnie na dzień grafika. Grafika rastrowa i wektorowa to nasza rzeczywistość. Graficy wszystkich krajów łączcie się! słowa: kropatzevsky_rip_art prompty: kropatzevsky_rip_art muzyka: suno ai miks i mastering: Radosław Grabarek scenariusz i reżyseria: kropatzevsky_rip_art nagrania, montaż: kropatzevsky_rip_art postprodukcja: kropatzevsky_rip_art z graficznym pokręceniem kropatzevsky_rip_art genre: print metal

Graphiques raster et vectoriels ce couple est génial Grafika rastrowa i wektorowa to para jest wystrzałowa Panie Bezierze Ja nie wierzę Że te wektory są takie fajne Prymitywne i jednostajne Te prymitywy to proste figury Co atrybuty mają i parametry Parametry to wymiar konkretny Atrybuty to kolory, kontury i inne figury Tutaj tworzy się loga Grafiki, ilustracje, akcydensiki Grawerować i ploterować można z tej grafiki I 3D robić obiekciki Grafika wektorowa prosta jest w opisie Wielkie pliki po nocach nie śnią ci się Skaluj dowolnie, śmiej się frywolnie Świat wektorowy jest odlotowy Grafika rastrowa i wektorowa to para jest wystrzałowa Raster and vector graphics this couple is great Panie Kirschu szanowny Jak się synek czuje? Co go pan skanuje I tak bezdusznie pikseluje Grafika rastrowa jest wystrzałowa Wierny obraz świata nam zachowa Szczegóły są takie rzeczywiste Czy dobrze wyglądam, o Chryste! Ale z pikselami to same problemy Bo jaką rozdzielczość chcemy? I jaka ma być głębia bitowa? Grafik nie wie? Pikseloza gotowa! Skalowanie to interpolowanie Kolorowanie to demozaikowanie Korekcja gamma daje kontrasty A niech to piorun strzeli jasny! Grafika rastrowa i wektorowa to para jest wystrzałowa

Do Impozycjonera bez FREZA nie podchodź!

Nie tylko introligator frezem wymachuje. O frezowaniu musi pomyśleć także grafik DTPowy podczas wykonywania impozycji. Tak, tak, już na tym etapie trzeba zaplanować proces, by potem nie okazało się, że wkład jest za krótki a w konsekwencji skraca się margines grzbietowy i grafika przy marginesie wewnętrznym jest nieczytelna. Ba, mało tego, ucięta. Wyfrezowana. Zatem kilka porad o przygotowaniu frezu w Impozycjonerze. 

Co oznacza frez w Impozycjonerze? W programie Impozycjoner frez to dodatkowy margines przy grzbiecie składki, który uwzględnia fizyczne frezowanie bloku książki przed klejeniem. Dzięki temu strony nie są zbyt blisko grzbietu i nie zostaną uszkodzone lub zasłonięte klejem.

Gdzie ustawia się frez?

W panelu F2 PARAMETRY IMPOZYCJI można określić typ oprawy [np. klejona, szyta] i wtedy aktywują się dodatkowe opcje, w tym szerokość freza. Frez jest uwzględniany przy generowaniu pliku wynikowego — przesuwa zawartość stron tak, by po frezowaniu tekst nie był ucięty.

Kiedy stosować frez?

Oprawa klejona [PUR, Hot Melt) — zawsze należy uwzględnić frez, zwykle 3–5 mm.

Oprawa szyta — frez nie jest wymagany, ale można go ustawić dla bezpieczeństwa.

Papier powlekany — warto zwiększyć frez, bo klej trudniej penetruje powierzchnię.

Dlaczego to ważne?

Bez frezu tekst może znaleźć się zbyt blisko grzbietu i zostać ucięty.

Frez poprawia jakość oprawy i trwałość książki. 

Ułatwia pracę introligatorni — plik jest gotowy do produkcji bez dodatkowych korekt.

W druku cyfrowym i offsetowym frez musi być uwzględniony już na etapie impozycji — nie da się go dodać później.

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl 

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Frez w służbie książki - łubudubu, niech żyje introligator naszego klubu [książki]

W tym numerze DTPzine frez nie tylko tnie papier. On tnie rzeczywistość. Tnie przeszłość. Tnie duszę. I robi to z chirurgiczną precyzją, jakby był częścią apokaliptycznej maszyny z okładki [Doomsday Machine] Arch Enemy [Music]. A przecież to tylko introligatorski frez — niepozorny stalowy bohater, który w programie Impozycjoner dostaje własny margines [Graphic]. 3–5 mm czystej introligatorskiej troski. Bo bez frezu tekst może wjechać w grzbiet i zniknąć, jak wspomnienia Lucyny [Book].

Bo frez to nie tylko narzędzie. To stan umysłu. To filozofia. To rytuał. W introligatorni frezowanie grzbietu to jak egzorcyzm — usuwanie warstwy farby, papieru, złych wspomnień. Mechaniczne ścieranie przeszłości, by klej mógł głębiej wniknąć. By książka trzymała się mocniej. By trauma nie rozpadła się przy pierwszym czytaniu.

Ha! O do freza! DTPzine został zakręcony przez freza, że plecie takie łubudubu? Niech żyje frez naszego klubu, by zacytować klasyka. Ten numer DTPzine jest doomowy. Jest techniczny. Jest emocjonalny. Łączy świat introligatorskich freaków z psychologiczną refleksją i metalową precyzją. Bo czas nie leczy ran, jeśli nie ma odpowiedzi. A frez — choć tnie precyzyjnie — nie zawsze dociera do sedna. Czasem trzeba czegoś delikatniejszego. Jak frezja. Albo prawda. Hihi...

Dlaczego introligator nie lubi chodzić do fryzjera? Bo jak słyszy  [podciąć grzbiet], to od razu myśli o książce!

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl 

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Motorcycle wrapping!

This is how you wrap a motorcycle, folks. Mr. Nowak’s ride just got reborn as Lelewel’s ride — and the glow‑up is insane. Lelewel’s booth at this year’s Education Fair turned into a full‑on car‑wrapping playground. And the lucky ones got to see that this wasn’t some cardboard prop — the wild owner actually took it for a spin. You can catch the madness here: @whats_up_lelewel.

Lelewel’s graphic crew — starring Marysia — are straight‑up wrapping masters. No debate.

Tak się wykleja motocykle! Bryka pana Nowaka przemieniła się w brykę Lelewela. Efekt kapitalny! Takie warsztaty car wrappingu można było zobaczyć na stoisku Lelewela podczas tegorocznych Targów Edukacyjnych. Szczęśliwcy mogli zobaczyć, że to nie atrapa motocykla, bo pokaz jazdy dał szalony właściciel, możecie zobaczyć tutaj: @whats_up_lelewel. Graficy Lelewela, tutaj Marysia, są mistrzami car wrappingu i basta.

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Another Breaking The Wall

The great wall‑building frenzy of the 5th Kokotower Olympics is in full swing. No world record yet this year, but we’re getting some wild creations instead — like a giant turtle and the legendary Kokopack Great Wall.

The Grand Referee even got literally walled in… well, was supposed to get walled in.

It was a truly mighty Kokowall. Was, because it collapsed in spectacular style.

Things are happening, chaos is blooming — come join the fun.

And don’t forget: the Great Mayo Taste-Off is still on. Which one will prove the most mayo of all mayos?

After the holidays — and after the inevitable mountain of leftover kokopacks — we’re back at it.

Let the walls fall… or something like that.

Trwa wielkie murowania, ups, budowanie w V Olimpiadzie Kokotower. Rekordu świata nie udało się jeszcze w tym roku pobić, ale powstają inne, ciekawe budowle jak żółw gigant czy wielki mur kokopackowy. Wielkiego arbitra zawodów dosłowanie zamurowano, zamurowało miało być. To był naprawdę wielki Kokowall, był, bo runął. 

Dzieje się, dzieje, zapraszamy do wspólnej zabawy. Przy okazji przypominamy, że trwa Wielki Taeste Majonezowy. Który okaże się najbardziej majonezowy?

Po świętach, po których zostanie z pewnością wiele kokopacków, zapraszamy do dalszej zabawy. Niech runą mury... czy jakoś tak.

After Happy Easter!

z graficznym kokoceniem

kropatzevsky_rip_art

Standardy drukowania offsetowego by nie było bluzgania farbą

Do oceny parametrów pól kontrolnych na drukach wykorzystuje się system CIELAB. Jest on stosowany w procesach zarządzania barwą do obiektywnego opisu barw na każdym etapie procesu przetwarzania informacji [jako uniwersalny język], od projektu druku, przez proof, do końcowej oceny gotowych druków. Od drukarza oczekuje się takiej regulacji maszyny drukującej, żeby na odbitce drukarskiej osiągnąć określone barwy pól kontrolnych, które opisane są najczęściej kolorymetrycznie za pomocą współrzędnych L*a*b*.

Aby umożliwić prawidłowe wydrukowanie wszystkich tonów znajdujących się na reprodukowanym obrazie, należy przeprowadzić profilowanie maszyny drukującej. Celem tego procesu jest określenie sposobu, w jaki proces drukowania w ustalonych warunkach [np. rodzaj papieru, farby, obciągu, zwilżania formy itp.] deformuje punkty rastrowe obrazu farbowego na odbitce w stosunku do ich kształtu teoretycznego, wynikającego z bezpośredniego przeliczenia danych zapisanych w pliku cyfrowym. Inaczej mówiąc, jaką po inny mieć one wielkość, aby możliwe było odtworzenie na odbitce określonych barw oryginału. Informacja ta jest potrzebna na etapie przygotowalni w celu wprowadzenia odpowiedniej korekty wielkości tych punktów tak, aby na odbitce miały one właściwą wielkość i oddały właściwe barwy.

Dla poszczególnych rodzajów papieru dostępne są profile CMYK ICC ISO. Standardy drukowania przyjęte dla tych profili dostarczają informacji o współrzędnych L*a*b* każdej dowolnej barwy i pośród nich tonów pełnych barw pierwszorzędowych i drugorzędowych, które mogą być wykorzystane do bieżącej kontroli druków. Celem standaryzacji jest kompromis polegający na rezygnacji z uzyskania najwyższej jakości druków na rzecz jakości przyzwoitej bez konieczności stosowania częstego profilowania i ponoszenia związanych z tym kosztów.

Sposób przeprowadzenia pomiarów, docelowe wartości oraz ich odchyłki zawarte są w normach. Np. ISO 12647-2 zawiera podział i określenie parametrów głównych rodzajów podłoży drukowych papierowych i docelowe współrzędne barw pierwszorzędowych pól pełnych i drugorzędowych dla sekwencji CMY oraz nadrukowanych na siebie pól pełnych trzech barw CMY. Pomiary pól kontrolnych druków powinny być prowadzone zgodnie z normą ISO 13655 w trybie M1, iluminant D50, geometria pomiarowa 45°/0° lub 0°/45°, obserwator 2°. Dalej tabele określają tolerancje barw pól pełnych odbitki OK i produkcyjnej, wielkości przyrostu punktów rastra na polach paska kontrolnego dla poszczególnych warunków drukowania, tolerancje oraz balans szarości. Ale o tym innym razem.

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl 

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art