Frez w służbie książki - łubudubu, niech żyje introligator naszego klubu [książki]

W tym numerze DTPzine frez nie tylko tnie papier. On tnie rzeczywistość. Tnie przeszłość. Tnie duszę. I robi to z chirurgiczną precyzją, jakby był częścią apokaliptycznej maszyny z okładki [Doomsday Machine] Arch Enemy [Music]. A przecież to tylko introligatorski frez — niepozorny stalowy bohater, który w programie Impozycjoner dostaje własny margines [Graphic]. 3–5 mm czystej introligatorskiej troski. Bo bez frezu tekst może wjechać w grzbiet i zniknąć, jak wspomnienia Lucyny [Book].

Bo frez to nie tylko narzędzie. To stan umysłu. To filozofia. To rytuał. W introligatorni frezowanie grzbietu to jak egzorcyzm — usuwanie warstwy farby, papieru, złych wspomnień. Mechaniczne ścieranie przeszłości, by klej mógł głębiej wniknąć. By książka trzymała się mocniej. By trauma nie rozpadła się przy pierwszym czytaniu.

Ha! O do freza! DTPzine został zakręcony przez freza, że plecie takie łubudubu? Niech żyje frez naszego klubu, by zacytować klasyka. Ten numer DTPzine jest doomowy. Jest techniczny. Jest emocjonalny. Łączy świat introligatorskich freaków z psychologiczną refleksją i metalową precyzją. Bo czas nie leczy ran, jeśli nie ma odpowiedzi. A frez — choć tnie precyzyjnie — nie zawsze dociera do sedna. Czasem trzeba czegoś delikatniejszego. Jak frezja. Albo prawda. Hihi...

Dlaczego introligator nie lubi chodzić do fryzjera? Bo jak słyszy  [podciąć grzbiet], to od razu myśli o książce!

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl 

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Motorcycle wrapping!

This is how you wrap a motorcycle, folks. Mr. Nowak’s ride just got reborn as Lelewel’s ride — and the glow‑up is insane. Lelewel’s booth at this year’s Education Fair turned into a full‑on car‑wrapping playground. And the lucky ones got to see that this wasn’t some cardboard prop — the wild owner actually took it for a spin. You can catch the madness here: @whats_up_lelewel.

Lelewel’s graphic crew — starring Marysia — are straight‑up wrapping masters. No debate.

Tak się wykleja motocykle! Bryka pana Nowaka przemieniła się w brykę Lelewela. Efekt kapitalny! Takie warsztaty car wrappingu można było zobaczyć na stoisku Lelewela podczas tegorocznych Targów Edukacyjnych. Szczęśliwcy mogli zobaczyć, że to nie atrapa motocykla, bo pokaz jazdy dał szalony właściciel, możecie zobaczyć tutaj: @whats_up_lelewel. Graficy Lelewela, tutaj Marysia, są mistrzami car wrappingu i basta.

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Another Breaking The Wall

The great wall‑building frenzy of the 5th Kokotower Olympics is in full swing. No world record yet this year, but we’re getting some wild creations instead — like a giant turtle and the legendary Kokopack Great Wall.

The Grand Referee even got literally walled in… well, was supposed to get walled in.

It was a truly mighty Kokowall. Was, because it collapsed in spectacular style.

Things are happening, chaos is blooming — come join the fun.

And don’t forget: the Great Mayo Taste-Off is still on. Which one will prove the most mayo of all mayos?

After the holidays — and after the inevitable mountain of leftover kokopacks — we’re back at it.

Let the walls fall… or something like that.

Trwa wielkie murowania, ups, budowanie w V Olimpiadzie Kokotower. Rekordu świata nie udało się jeszcze w tym roku pobić, ale powstają inne, ciekawe budowle jak żółw gigant czy wielki mur kokopackowy. Wielkiego arbitra zawodów dosłowanie zamurowano, zamurowało miało być. To był naprawdę wielki Kokowall, był, bo runął. 

Dzieje się, dzieje, zapraszamy do wspólnej zabawy. Przy okazji przypominamy, że trwa Wielki Taeste Majonezowy. Który okaże się najbardziej majonezowy?

Po świętach, po których zostanie z pewnością wiele kokopacków, zapraszamy do dalszej zabawy. Niech runą mury... czy jakoś tak.

After Happy Easter!

z graficznym kokoceniem

kropatzevsky_rip_art

Standardy drukowania offsetowego by nie było bluzgania farbą

Do oceny parametrów pól kontrolnych na drukach wykorzystuje się system CIELAB. Jest on stosowany w procesach zarządzania barwą do obiektywnego opisu barw na każdym etapie procesu przetwarzania informacji [jako uniwersalny język], od projektu druku, przez proof, do końcowej oceny gotowych druków. Od drukarza oczekuje się takiej regulacji maszyny drukującej, żeby na odbitce drukarskiej osiągnąć określone barwy pól kontrolnych, które opisane są najczęściej kolorymetrycznie za pomocą współrzędnych L*a*b*.

Aby umożliwić prawidłowe wydrukowanie wszystkich tonów znajdujących się na reprodukowanym obrazie, należy przeprowadzić profilowanie maszyny drukującej. Celem tego procesu jest określenie sposobu, w jaki proces drukowania w ustalonych warunkach [np. rodzaj papieru, farby, obciągu, zwilżania formy itp.] deformuje punkty rastrowe obrazu farbowego na odbitce w stosunku do ich kształtu teoretycznego, wynikającego z bezpośredniego przeliczenia danych zapisanych w pliku cyfrowym. Inaczej mówiąc, jaką po inny mieć one wielkość, aby możliwe było odtworzenie na odbitce określonych barw oryginału. Informacja ta jest potrzebna na etapie przygotowalni w celu wprowadzenia odpowiedniej korekty wielkości tych punktów tak, aby na odbitce miały one właściwą wielkość i oddały właściwe barwy.

Dla poszczególnych rodzajów papieru dostępne są profile CMYK ICC ISO. Standardy drukowania przyjęte dla tych profili dostarczają informacji o współrzędnych L*a*b* każdej dowolnej barwy i pośród nich tonów pełnych barw pierwszorzędowych i drugorzędowych, które mogą być wykorzystane do bieżącej kontroli druków. Celem standaryzacji jest kompromis polegający na rezygnacji z uzyskania najwyższej jakości druków na rzecz jakości przyzwoitej bez konieczności stosowania częstego profilowania i ponoszenia związanych z tym kosztów.

Sposób przeprowadzenia pomiarów, docelowe wartości oraz ich odchyłki zawarte są w normach. Np. ISO 12647-2 zawiera podział i określenie parametrów głównych rodzajów podłoży drukowych papierowych i docelowe współrzędne barw pierwszorzędowych pól pełnych i drugorzędowych dla sekwencji CMY oraz nadrukowanych na siebie pól pełnych trzech barw CMY. Pomiary pól kontrolnych druków powinny być prowadzone zgodnie z normą ISO 13655 w trybie M1, iluminant D50, geometria pomiarowa 45°/0° lub 0°/45°, obserwator 2°. Dalej tabele określają tolerancje barw pól pełnych odbitki OK i produkcyjnej, wielkości przyrostu punktów rastra na polach paska kontrolnego dla poszczególnych warunków drukowania, tolerancje oraz balans szarości. Ale o tym innym razem.

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl 

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Elementy kontrolne odbitek i standardy drukowania by po wydruku nie było lania i przy poprawkach latania

O do RIPa! W tym numerze tyle bluzgów, że zabrakło miejsca na słowo wstępne. Króciutko zatem: chodzi o to, by drukarz nie bluzgał farbą, z kolei by klienci nie bluzgali na drukarza, a drukarz nie bluzgał na grafika, a grafik na... Wszystko będzie dobrze, gdy będą elementy kontrolne na odbitkach i dzięki nim wszystkie parametry będą mieściły się w określonych normach. Standardy, standardy i jeszcze raz standardy. Wtedy nie bluzgi a dobre wydruki staną się normą do RIPa jasnego!

Mały słowniczek gratis

Murzenie przejawia się zorientowanym w jednym kierunku powiększaniem rozmiaru drukowanych elementów. Obniża ono ostrość rysunku, zwiększa nasycenie koloru (wartość tonalną). Przyczyną jest poślizg między powierzchniami formy drukowej i obciągu offsetowego albo obciągu i cylindra dociskowego w następstwie niewłaściwego nacisku i przesunięcia się formy, obciągu i papieru.

Dublowanie objawia się obecnością lekko przesuniętego obrazu drukowanego elementu, o mniejszej intensywności zabarwienia. Przyczyną może być odbicie się farby z poprzedniego zespołu drukującego na obciągu w kolejnym zespole drukującym w miejscu lekko przesuniętym w stosunku do właściwego i jej przekazywanie na następne odbitki.

Więcej w papierowej wersji DTPzine lub dtpzine@zsz6.poznan.pl

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art

Eletrofotografia bezpośrednia, czytaj: direct electrophotography

Direct Electrophotography

A hand‑made printing technique born in December 2025 during a CTD class — Digital Printing Techniques. The method? You spread powder toner onto your surface… and then you fix it using a toaster. No filters, no magic — just pure DIY print alchemy.

Unusual. Unpredictable. Shockingly professional. The kind of thing that makes you stop scrolling and go: wait, WHAT are they doing in that classroom. The same technique was used to create Valentine’s Day pieces. Love sealed with toaster heat — that’s how modern printmaking evolves: bold, playful, creative.

The father of the invention: Przemysław Nowak — ruler of smiles and toner, a man who sees a kitchen appliance and thinks: printing press.

Eletrofotografia bezpośrednia

czyli technika [druku ręcznego] powstała w grudniu 2025 podczas lekcji Cyfrowe Techniki Drukowania czyli CTD. Polega na nałożeniu toneru proszkowego na podłoże i utrwalaniu za pomocą... tostera!!!

Niezwykłe, niebanalne, profesjonalne!!!

Tą samą techniką wykonano prace walentynkowe. Właśnie tak rozwija się poligrafia. Kreatywnie. 

Ojcem wynalazku jest pan Przemysław Nowak, władca uśmiechu i toneru.

z graficznym przefarbieniem / kropatzevsky_rip_art 

Cegła, dla której warto zmienić tytuł

The ninth chapter from the RIPnięty graphic series. What was I supposed to say? About the fact that a graphic designer can read. Maybe it's not so obvious, because their job is to arrange text into a beautiful, cohesive, legible whole. Choosing font sizes, line spacing, and column widths so that the reader doesn't reject literature—a book, a magazine, a folder—due to poor layout. [A nice book, but it's impossible to read]—that's the worst thing that can happen.

Dziewiąty felieton z cyklu RIPniętego graFIKA. O czym to ja miałem powiedzieć? O tym, że grafik potrafi czytać. Może to nie jest takie oczywiste, bo jego zadaniem jest poukładanie tekstu w ładną, zwartą, czytelną całość. Takie dobranie wielkości fontów, interlinii, szerokości łamów, by czytelnik nie odrzucił literatury: książki, czasopisma, folderu z powodu złego składu. [Fajna książka, ale nie da się tego czytać] - to najgorsze co może być. 

Całość: 

https://youtu.be/BG1zPNOvy_Y

Z RIPownika podstrzałego grafIKA 1

prof. dr zRIPowany Kropaczewski SzymON

czytają: Bogdan Żyłkowski i Karina Danielewicz

nagrania: Paweł Wódczyński

miks i mastering: Radosław Garbarek

kartkowanie: kropatzevsky_rip_art

postprodukcja: kropatzevsky_rip_art

z graficznym pokręceniem / kropatzevsky_rip_art